Um daginn (eða reyndar um kvöldið) lá ég uppi í rúmi, aaalveg að fara að sofa en ákvað að kíkja aaaaðeins á einn rúnt fyrir svefninn (þ.e.a.s bloggrúnt). Þá ákveð ég nú að smella brillunum á nebban á ný en viti menn, þau eru varla komin á nefið á mér fyrr en annað glerið skýst út úr þeim og beint á bumbuna á mér. Nú spyr ég. Á þetta að þýða eitthvað? Ég er öll í táknunum, fyrirboðurunum og örlaganornunum þessa dagana.. Þýðir þetta að ég sé að missa sjónina á hægra auga? Á ég að hætta að ganga með gleraugu? Á ég að hætta að ganga með tölvuna? Er ég orðin algjörlega geðveik fyrst að ég er að blogga um gleraugu á þriðjudagsnóttu? Fólk! Sjáiði ekki að þetta hið dæmigerða "a cry for help" í bloggheimum?

Svo er annað. Ég er búin að finna upp á nýju blótsyrði. Það er orðið "Bolero". Ég er ekki alveg viss hvað það þýðir, held það sé franska fyrir annað hvort dans/músík eða jakki. En þetta er sko ekki Flottur jakki. Bolero er leiðinlegasta lag sem ég hef á ævinni heyrt. Og ég hef ekki einu sinni heyrt það allt af því að það getur ENGINN sungið það. Þetta er sumsé lag sem er ekki í lagi, söngur djöfulsins og...allt. Orðið má nota hvernig sem er, í harkalegum orðræðum, sem sagn- lýsingar- og nafnorð. En nú er ég sko orðin bolero þreytt þannig að ég ætla að bolero drullast til að sofa í bolero hausinn á mér. Góða bolero nótt elskurnar...

Það var varla búið að taka niður jólaskrautið áður en páskaeggin komu inn í búðirnar á brettum. Ég kom kófsveitt úr ræktinni um daginn eftir tveggja tíma vörkát (yeah, right) og keypti mér örlítið Freyju-páskaegg. Bara svona af því að ég er svo kreisí. Súkkulaðið var mjög gott, þetta var rísegg og rann ansi ljúft niður eins og súkkulaði gerir yfirleitt. En mér brá heldur betur í brún þegar ég las málsháttinn:

"Hæst bylur í tómri tunnu"

Á, á og á! Ég er þá ekki bara hávær og pirrandi heldur líka tóm í hausnum og álíka feit og síldarmjölstunna!!! Þetta var nú ekki til að laga sjálfstraustið... Freyja, you're going down you delicious bitch!

 VS

Eirðarleysi. Minn versti óvinur. Athyglisbrestir og einbeitingarleysi, bestu vinir eirðarleysisins. Óákveðni, ringulreið og óslökkvandi löngun í brauðstangir. Ekki gott. Nú á ég að vera að læra en ég held að heilinn á mér sé í verkfalli. Ég sé fyrir mér litlu krúttlegu heilasellurnar veifa mótmælendaspjöldunum og sparka í heiladingulinn á mér. "Hættu þessu! Þér er alveg sama!! Farðu bara að pússa á þér neglurnar eða plokka á þér augabrúnirnar!!!". Það er ekki furða þó ég sé með hausverk með þessar óeirðir í gangi á milli eyrnanna.

Já ég vil nota tækifærið og biðjast afsökunar á óendanlega leiðinlegu og niðurdrepandi færslunni hér að neðan. Ég veit ekki hvað kom yfir mig. Stundum geri ég bara svona klikkaða hluti, algjörlega óundirbúna. Annars var ég að vinna í gær og mig hefur sjaldan langað eins mikið að sparka í andlitið á viðskiptavini. Hefði líklega gert það ef hann hefði ekki staðið við hliðina á pabba sínum, þetta litla krútt, oooog ef ég myndi nenna að leita mér að annari vinnu... En síðan byrjaði Raggi Bjarna að tæta í sig lýðinn og þá sveif öll gremja í burtu. Hellti bara kaffi í klofið á gaurnum í staðinn. ( nei djók... )

Ég er alveg búin að sjá það núna að ég fúnkera bara ekki í skóla á vorönnum. Það er ekki gott. Það er eins og ég höndli bara eina önn á ári. Þannig að ég þarf að leita mér að skóla sem er með svona max þriggja mánaða námi á ári og restin af árinu færi í að prófa mismunandi bjórtegundir og álíka hluti. Best að fara að googla þaaaaað...

Þetta er búin að vera skrítin vika. Ég er í skóla en er samt ekkert að læra (skammskamm, rassskellirassskelli). Ég var að vinna alla helgina en datt samt í það þrisvar sinnum (neeeei ókei datt kannski ekki í það....en ég er full núna hahaha....NEEEEEIIIIII djóóóók). Ég er að fara að fá sófa í vikunni (hann virðist hafa farið á vitlausan áfangastað ) þannig að það verða stanslaus partí fram á vor þangað til ég verð rekin í sveitina til að vera með beljunum (hvað eru það, tvær vikur eða?). En þær eru nú líka góðir fylleríisfélagar hef ég heyrt þannig að BABBARAAA!!!

Ég ætlaði nú bara að skrifa inn á þessa steingeldu síðu svo fólk héldi nú ekki að ég væri dauð. Allavega tíðkast það í Bandaríkjunum að segja bara að fólk sé dautt ef það er ekki að taka tryllinginn í félagslífinu eða á blogginu... http://mbl.is/mm/folk/frett.html?nid=1258056